Zoeken in GGD Amsterdam
Pad tot huidige pagina
Verbergen
De GGD richt zich op alle inwoners van Amsterdam,­ Aalsmeer, Amstelveen, Diemen, Ouder-Amstel en Uithoorn.

Het onderzoeksprogramma Ambulantisering Amsterdam: Hoe kunnen we de ambulante hulpverlening aan mensen met een ernstige psychiatrische aandoening het best vormgeven?

18 februari 2016
-
Steve Lauriks

Sinds de jaren '70 vindt een afname plaats van het aantal cliënten met een Ernstige Psychiatrische Aandoening (EPA) dat in een instelling verblijft. In een toenemende mate wordt de behandeling en ondersteuning van deze groep thuis aangeboden. Dit heeft als doel hen onderdeel uit te laten maken van de maatschappij om zo volwaardig mogelijk te kunnen participeren. Deze trend in toename van ambulante hulpverlening wordt 'ambulantisering' genoemd. De te verwachten gevolgen zijn groot, voor de gemeente, de wijk, instellingen, burgers en cliënten. Maar wat zijn die gevolgen voor alle betrokkenen? En hoe kan de ambulante hulpverlening worden ingericht om mensen met een EPA deel te laten uitmaken van de maatschappij? Dit zijn de belangrijkste vragen waar het onderzoeksprogramma Ambulantisering Amsterdam antwoord op zal geven.

Hoewel ambulantisering niet nieuw is krijgt zij wel een nieuwe impuls. De decentralisatie van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), die vanaf 1 januari 2015 van kracht is, geeft gemeenten meer verantwoordelijkheden in de realisatie van ambulante begeleiding van kwetsbare groepen. Gemeenten moeten ervoor zorgen dat mensen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen. Verschillende partijen, waaronder de politie, signaleren echter meer verwarde personen op straat en wijten dit aan de gevolgen van ambulantisering. Het is onduidelijk of dit klopt. Het onderzoeksprogramma Ambulantisering Amsterdam gaat na welke gevolgen de ambulantisering voor alle betrokkenen heeft. Het programma bestaat uit modules die elk een specifiek perspectief belichten.

  • Vanuit het perspectief van de cliënt zal gekeken worden naar de mate van participatie, de kwaliteit van leven, de zorgbehoeften, zingeving maar ook naar crisisopname en victimisatie (het slachtoffer worden).
  • Vanuit het perspectief van de burger staan onder andere de ervaren veiligheid, leefbaarheid, mantelzorgbelasting, kwaliteit van leven en ervaren ondersteuning door professionals centraal.
  • Het instellingsperspectief gaat over vragen rondom de continuïteit en effectiviteit van zorg, de veiligheid van hulpverleners, het kunnen bieden van een integraal aanbod en de beschikbare middelen (financieel en capaciteit) om ambulante hulpverlening te kunnen bieden.
  • Het perspectief van de wijk gaat over objectieve veiligheid en leefbaarheid, de aanwezigheid van voorzieningen, geografische hotspots in de wijk en de relatie tussen dichtheid van mensen met een EPA en de draagkracht van een wijk.
  • Tot slot zal vanuit het gemeenteperspectief gekeken worden naar de regie, klantroutes en de maatschappelijke kosten/baten.

De resultaten leveren input voor een betere inrichting en vormgeving van de ambulante hulpverlening aan deze kwetsbare groep in Amsterdam.